حکم المستنصر بالله

[ویکی فقه] حکومت امویان در اندلس از سال ۱۳۸هـ شروع شد و تا سال ۴۲۲هـ ادامه یافت. این دوره به دوره طلایی حکومت اسلامی بر اندلس مشهور است. حکم بن عبدالرحمن نیز یکی از خلفای این دوره به شمار می آید.
حکم، ملقب به المستنصر بالله، فرزند عبدالرحمن الناصر لدین الله، هفتمین خلیفه اموی اندلس (اسپانیای کنونی) به شمار می آید.
← نسب
مورخان و سیره نویسان در کنار نقش حکومتی حکم، از وی به عنوان یک عالم و دانشمند یاد کرده اند و او را جامع علوم و علاقه مند به اکرام و احترام دانشمندان دانسته اند. حکم المستنصر علاقه مند به جمع علوم شرعی ـ اعم از فقه و حدیث ـ و غیر آن بود. در علم انساب تحقیق می کرد و بر گردآوری و نگارش قبایل عرب و الحاق آن که نسبش محو شده یا نمی داند، به قبیله اش علاقه فراوانی نشان می داد. علما و راویان احادیث را از آفاق جمع می کرد، در مجالس بزرگان علمی حضور می یافت؛ از آنان می شنید و نقل می کرد. وی در علم انساب تنها و بی مثال، در فرقه های مذهبی متخصص و در شعر و ادب صاحب نظر بود.
← گردآوری کتاب
حکم در سال ۳۵۰ ه. ق به امارت رسید. وی زمانی که حاکم شد، با تمام وجود مسئولیت آن را به عهده گرفت و تمام مردم را به بیعت خود دعوت کرد و طی مراسمی تمام اهل قصر، بزرگان و سپس مردم با وی بیعت کردند. حکم زمانی به حکومت رسید که پدرش بر اندلس و بیش تر سرزمین های بربر استیلا پیدا کرده بود. در نتیجه چنان چه نقل کرده اند، دوره پانزده ساله حکومت او در آرامش و بزرگی و رفعت بود.
← بهترین حاکم
...

💡 در سال ۳۲۵ هجری قمری ۹۳۶ میلادی کار ساخت شهر جدید در مکانی که پیش از این در جنوب غربی قرطبه انتخاب کرده بود، تحت نظر پسر و ولی عهد او، حکم المستنصر بالله و با نقشهٔ مهندس مسلمة بن عبدالله آغاز شد. ناصر می‌خواست مدینة الزهراء همانند روزگار خودش عظیم، با شکوه درخشان باشد، از این رو کارگران، هنرمندان و صنعتگران ماهر را از سراسر اندلس و برخی را از عراق؛ هم چنین شماری از ماهرترین هنرمندان را از قسطنطنیه فراخواند؛ لذا هنوز تأثیر هنر معماری بیزانس را در برخی از بخش‌های اصلی کاخ خلیفه آشکارا می‌بینیم. هزاران مهندس، کارگر و صنعتگر چندین سال، بدون وقفه در آن جا کار کردند. هر چند کار ساخت برخی از قسمت‌های مدینة الزهراء در چند سال به پایان رسید و خلیفه توانست از سال 329 هجری قمری ۹۴۰ میلادی در آن جا اقامت کند، ساخت دیگر تأسیسات شهر در طول دوران عبدالرحمان ناصر و بخشی از روزگار فرمانروایی فرزندش، حکم المستنصر بالله ادامه داشت.