لغت نامه دهخدا
ایاسرم. [ اِ س َ رَ ] ( اِ ) گاه چهارم از شش گاه خلق عالم که در این گاه که مدت آن سی روز است، اشجار خلق شده اند. ( از ناظم الاطباء ) ( اشتینگاس ).
ایاسرم. [ اِ س َ رَ ] ( اِ ) گاه چهارم از شش گاه خلق عالم که در این گاه که مدت آن سی روز است، اشجار خلق شده اند. ( از ناظم الاطباء ) ( اشتینگاس ).
گاه چهارم از شش گاه خلق عالم که در این گاه که مدت آن سی روز است اشجار خلق شده اند.
💡 به خشنودی اهورامزدا، بر زبان میآورم و میخوانم بهترین نیایشها را. بر زبان میآورم از جان، با باوری نیک که مزداپرست زرتشتی و دشمن همه بدیها و پیرو آیین اهورایی ام. نیایش و آفرین میخوانم همه گاهها و هنگامهای روز و ماه و جشنهای سال (گاهنبار) را، که ردان وسروران اند و با خشنودی ستایش میکنم، و این نیایش را به هنگام بامدادان میسرایم. نیایش میکنم و آفرین میخوانم بر همه گاهنبارهای سال، هنگام هر جشنی که باشد، به نام بر زبان میآورم و آیینهای ویژه میگذارم. نیایش و آفرین خوانی میکنم برای گاهنبار، میدیوزرم، میدیوشم، پیته شهیم، ایاسرم، میدیارم، همسپتمدم؛ که همه ردان و سروران اند.