غم افزای

غم افزای. [ غ َ اَ ] ( نف مرکب ) غم افزا. آنکه یا آنچه غم افزاید. رجوع به غم شود:
غم خور و نان غم افزایان مخور
زآنکه عاقل غم خورد کودک شکر.مولوی.

( غم افزا ی ) ( صفت ) آنچه اندوه را افزون کند غم افزاینده.

💡 شب همه هم راز و هم نشین صفایی ناله ی جانکاه بود و اشک غم افزای

💡 من و سودای تو تا دامن صحرا برجاست من و اندوه تو تا عشق غم افزایی هست

💡 کاهش ما هجر غم افزای تست رامش ما وصل طرب زای تست

💡 فارغ از وهم غم افزایی خویش کردم اقرار به بینایی خویش