دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ساعت غفلت زمانی است که انسان باید از غفلت در آن ساعت مواظبت کند؛ از این عنوان به مناسبت در باب صلات سخن گفتهاند.
فاصله زمانی بین نماز مغرب و عشا را ساعت غفلت می گویند.
معنای ساعت غفلت در کلمات فقها
در کلمات فقها به زمان بین مغرب و عشا «ساعت غفلت» اطلاق شده است؛ لیکن در اینکه مراد از بین مغرب و عشا، فاصله زمانی بین نماز مغرب و عشا است که در وقت فضیلتشان خوانده میشوند یا مراد، زمان بین مغرب و عشا؛ یعنی فاصله زمانی غروب خورشید تا غایب شدن سرخی در سمت مغرب (شفق) است، اختلاف میباشد.
بر پایه روایتی، امام محمد باقر علیه السّلام، فاصله زمانی بین سپیده صبح و طلوع خورشید را نیز از ساعت غفلت شمرده و میفرماید: ابلیس لشکریان شب خود را از زمان غروب خورشید تا ناپدید شدن شفق، و لشکریان روز خود را از طلوع فجر تا بر آمدن خورشید، پخش میکند.
وظیفه مومن در ساعت غفلت
خواندن دو رکعت نماز، هرچند سبک (اکتفا به حمد در هر رکعت) بین مغرب و عشا مستحب است؛ چنان که خواندن دو رکعت نماز غفیله نیز استحباب دارد.
برخی، تنها دو رکعت نماز غفیله را مستحب دانستهاند.
از بعضی نقل شده که تنها چهار رکعت نافله مغرب مستحب است که نماز غفیله نیز در آن مندرج میباشد، نه آنکه علاوه بر چهار رکعت، دو رکعت دیگر بین مغرب و عشا استحباب داشته باشد.
