رقى

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۴(بار)
بالا رفتن. یا در آسمان بالا روی و به بالا رفتنت هرگز ایمان نمی‏آوریم تا کتابی بر ما بیاوری که آن را بخوانیم. ارتقاء: درجه درجه بالا رفتن است (مجمع) ولی جوهری و راغب آن را مطلق بالا رفتن می‏داند. یا برای آنهاست حکومت و زمین و آنچه میان آن دو است؟ پس در ابواب آسمان بالا روند یا به اسباب و علل متوسل شوند یا از آمدن وحی جلوگیری نمایند. *. رقی لازم و متعدی هر دو به کار رفته (صحاح) راق اسم فاعل به معنی بالا برنده است «وَ قیلَ مَتْ راقٍ» راغب گوید6 اشاره است بر آنکه بالا برنده و حمایت کننده ندارد. طبرسی آن را کیست که دئکتر و شفا دهنده او باشد و راغب از ابن عباس نقل می‏کند که کی روح او را بالا می‏برد ملائکه رحمت یا عذاب. نگارنده فکر می‏کنم که به معنی نجات دهنده باشد چنان که فرموده. به جای «تَرْجِعُونَها» در این آیه «وَ قیلَ مَنْ راقٍ»آمده است. و «مَنْ راقٍ» کلمه یأس است یعنی شفا دهنده ندارد. تراقی جمع ترقوه به معنی گلو است آن را در لغت عرب مقدم حلق در بالای سینه گفته‏اند. علت تسمیه آن است که نفس از آن در وقت مرگ بالا می‏آید (مجمع) معنی آیه: حقاً آن گاه که جان بگلو رسد گفته شود کی شفا دهنده و یا نجات دهنده است.

💡 فاذا انت فيما رقى الى عنك لاتدع لهواك انقيادا ولا تبقى لآخرتك عتادا...؛ (18)حال به من خبر دادند كه تو در پيروى از هوا و هوس ‍ فرو گذار نمى كنى و براىآخرتت چيزى باقى نمى گذارى

💡 داود رقى گفت: خدمت امام صادق عليه السلام عرض كردم: يا بنرسول الله ! از وضعيت دشمنان حضرت على عليه السلام واهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله اسلام برايم بگو.

💡 غلام عثمان با خوشحالى، كيسه پول را نزد ابوذر آورد، اما برخلاف انتظار هر چهاصرار كرد، ابوذر قبول نكرد، غلام اظهار داشت كه اين كيسه را بپذير، زيرا اگربپذيرى، عثمان مرا آزاد خواهد كرد، ابوذر باكمال صداقت و صراحت گفت: ((ان كان فيها عتقك فان فيها رقى:)) ((اگر پذيرفتنآن مساوى با آزادى تو است، ولى پذيرفتن آن مساوى با بندگى من است )) بالاخرهقبول نكرد.

💡 وى بدست سليمان بن جرير رقى نماينده رژيم عباسى (جاسوس ‍ خليفه وقت ) و بوسيلهشيشه عطرى زهر آگين مسموم شد و در گذشت ادريس غلامى داشت به نام راشد كهسرپرستى همسرش را كه باردار بود بر عهده گرفت.

💡 به سند متصل از ابو قولويه به اسناد خود از داود رقى گفت: نزد ابى عبدالله بودم،آب خواست چون بنوشيد گريه او را گرفت و چشمانش از اشك پر شد.

💡 ((داود بن كثير رقى ))مى گويد: از ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام دربارهصاحب اين امر (مهدى ) سؤ ال كردم، فرمود: ((او رانده شده (از نزد مردم ) و تنهاى غريبو غايب از اهلش، تنها فرزند پدرش مى باشد.)) (414)