دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَیوب، پیامبری از ذریه اسحاق نبی که صبر و بردباری او در مقابل بلایا شهرت بسیار دارد و در قرآن کریم نیز با همین صفت ستوده شده است.
نام ایوب ۴ بار در قرآن کریم ذکر شده، و در این آیات از دعای ایوب و اقرار به رحمت الهی نزد پروردگار و اجابت آن از جانب باری تعالی، بازگرداندن خاندان ایوب به وی به خواست خداوند، امر آفریدگار در عمل به سوگند و یادکرد شکیبایی او سخن رفته است. دانسته های ما از داستان ایوب نبی که مبتنی بر روایات و تفاسیر اسلامی و مقایسه آن ها با روایت عهد عتیق است، نشان می دهد که در قرآن کریم تنها بخشی از زندگی این پیامبر موردتوجه بوده است. از سوی دیگر به نظر می رسد طرح داستان در قرآن کریم که به ویژه در دو سوره مکی انبیاء و ص یاد شده، نشان از آگاهی مکیان از داستان ایوب دارد و این پیش آگاهی، نیاز به بیان مشروح داستان را از میان برداشته است. با توجه به وجود نام ایوب در انساب عرب پیش از اسلام، باید گفت که ورود نام ایوب به میان اعراب بی گمان همراه با قصص او و بار فرهنگی آن صورت گرفته است.
حضرت ایوب در روایات
برپایه روایات اسلامی که بیشتر آن ها منقول از وهب بن منبه و کعب الاحبار است، ایوب در سرزمین شام در محلی به نام بَثنَه می زیست و پس از بالغ بن بعور (شاید بلعم بن باعور ) بر بنی اسرائیل ریاست یافت. آن حضرت هفده سال مردم آن سرزمین را به سوی خدای یکتا دعوت کرد، و هیچ کس جز سه نفر، به او ایمان نیاوردند.
نسب
نسب وی را ایوب بن موص بن رازح (یا رغویل ) ابن عیص بن اسحاق ) آورده اند.
خانواده
...
