حامیم

حامیم. ( ع اِ ) ح، م. حاء میم. نام چند سوره از قرآن مجید است. رجوع به حم شود.
حامیم. ( اِخ ) ابومحمدبن من اﷲ المحکمی. وی در اوائل قرن چهارم هجری به دعوی نبوت برخاست و کتابی به تقلید قرآن مجید نوشته مدعی وحی شد، خاله و همشیره او که از ساحرات و کاهنات بودند به وی گرویدند. این پیغمبرکاذب به قبیله غماره انتساب داشت و در تاریخ 315 هَ. ق. در زد و خوردی که در بیرون شهر طنجه وقوع یافت بقتل رسید. پس از وی پسر او عیسی در بین قبیله خویش نفوذ و اقتدار بسیار یافت. ( قاموس الاعلام ترکی ).

نام چند سوره از قر آن مجید (بمناسبت ذکر حم در آغاز آبها ): ۱ - سوره ۴٠ سوره المومن ۲ - سوره ۴۱ سوره فصلت ۳ - سوره ۴۳ سوره الزخرف ۴ - سوره ۴۴ سوره الدخان. ۵ - سوره ۴۵ سوره الجاثیه. ۶ - سوره ۴۶ - سوره الاحقاف.
وی در اوائل قرن چهارم هجری بدعوی نبوت برخاست و کتابی بتقلید قر آن مجید نوشته مدعی وحی شد

اسم: حامیم (پسر) (عربی) (تلفظ: hamim) (فارسی: حامیم) (انگلیسی: hamim)
معنی: ستوده و با عظمت

💡 در مرتبه ای طاها در مرتبه ای یاسین در مرتبه ای حامیم در مرتبه ای سبحان

💡 وصفی ز رخ تو بود یسین نعتی ز لب تو بود حامیم

💡 بسکه الرحمن و یاسین در مساجد خوانده اند نقش حامیم است بر پهلویشان از بوریا

💡 ملک از فلک نثار کند ستاره‌ای بر خد و قد با اعتدال تو. مشک را رشک آید از زلف و خال تو. مجد و حمد و ملّت و دولت پیوسته میم و حامیم و دال تو. با این همه منقبت و مرتبت ای سید، راه فنات می‌بباید رفت و در کف لحد می‌بباید خفت. پدرت خلیل از این قهر نرست، برادرت کلیم از این زهر نجست.

💡 شکل گیسوی و دهان تو بصورت حامیم حرف منشور جلال تو بمعنی طاهاست