تعاند. [ ت َ ن ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر عناد داشتن. ( از اقرب الموارد ). || ( اصطلاح فلسفه ) نزد حکما عبارت است از تقابل بین دو امر وجودی، بنحوی که تعقل یکی از آن دو امر، موقوف به تعقل امر دیگر نباشدو بین آن دو امر نیز اختلاف و تباعد بسیار وجود نداشته باشد و در این حال این دو امر بنام متعاندین نامیده می شوند. مانند سرخی و زردی که هر دو را نسبت به یکدیگر متعاندین خوانند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).
(تَ نُ ) [ ع. ] (مص ل. ) عناد ورزیدن.
با همدیگر عناد کردن، با هم ستیزه کردن.
باهمدیگرعنادکردن، باهم ستیزه کردن
۱ -( مصدر ) با هم عناد ورزیدنبا یکدیگر ستیزه کردن. ۲ -( اسم ) عناد ستیزه. جمع: تعاندات.
عناد ورزیدن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تذكر: قضيه شرطيه مستلزم جهل يا شك گوينده نيست، زيرا در شرطيه متصله لزوميه،جزم به تلازم است و در منفصله عناديه جزم به تعاند، وگرنه خصوص مقدم و تالى ممكناست هر دو قطعى الوجود يا قطعى العدم باشد، چنانكه ممكن است مشكوك باشد. خداوند علمقطعى به ريب كافران داشت، ليكن فرهنگ محاوره مقتضى نرمش در تعبير است، زيراعبارت ملايم، جاذبه ويژه دارد.
💡 آنچه مصب حكم شرطيه متصليه لزوميه است، تلازم بين مقدم و تالى و آنچه مدار حكممنفصله عناديه است تنافى بين آنهاست؛ يعنى در متصله يك جزم است و آن نسبت بهتلازم و در منفصله يك جرم است و آن نسبت به تعاند. هرگز ترديد و شكو احتمال در قضه شرطيه راه ندارد. البته به لحاظ وجود عينى گاهى مقدم و تالى هر دوضرورى الوجود يا متنع الوجود و گاهى هر دو ممكن الوجود است؛ چنان كه به لحاظ وجودعلمى گاهى هر دو مقطوع الوجود يا مقطوع العدم است و گاهى مشكوك الوجود. با اينتحليل معلوم مى شود سعى فراوان گروهى ازاهل تفسير غير لازم بوده است.
