تاوی

( تآوی ) تآوی. [ ت َ ] ( ع مص ) فراهم آمدن پرندگان از هر جا. ( منتهی الارب ).
تاوی. ( ع ص ) کسی که بیفتد و یا هلاک شود. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تاو شود.
تاوی. [ ی ی ] ( ع ص نسبی ) نسبت به «تاء» از حروف مبانی ( تهجی ). ( از المنجد ). منسوب به تا. و شعری که آخر آن تا باشد. ( ناظم الاطباء ).
تأوی. [ ت َ ءَوْ وی ] ( ع مص ) پناه گرفتن بجایی. || جای گرفتن. || فراهم آمدن از هر جا چنانکه پرندگان. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).

پناه گرفتن بجایی.

💡 بادشاه بیگم راه اندازی قصرهای بسیار زیبا در جامو و به سبک معمولی مغول، پایه‌های باغ‌های تفریحی در ساحل رودخانه تاوی را بنا نهاد.

💡 الهی هر چه نشان می شمردم پرده بود و هر چه مایه می دانستم بهیده بود. ای کردگار نیکو کار آنچه بی ما ساختی بی ما راست دار و آنچه تو بر تاوی به ما مسپار.

💡 جزیره تاوی تاوی ۵۸۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۸۲٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

💡 جامو شهری مرزی در غرب ایالت جامو و کشمیر در کشور هندوستان است. جامو بزرگترین شهر در بخش جامو و پایتخت زمستانی ایالت جامو و کشمیر است. رود تاوی از میان این شهر می‌گذرد. جامو با پاکستان هم‌مرز است و از آن راه‌آهن می‌گذرد.

💡 در زان سبب یتیم نهادست نام خود تاوی درآورد بسرش خوار خوار دست

💡 گر آرید پیشم یکی را رواست که تاوی خورد زین کجا خورد ماست