بنصره

💡 3 - او داراى قـوت و قدرت (بر اطاعت پروردگار و پرهيز از گناه و تدبير امور مملكت )بود (ذا الايد) همانگونه كه در مورد پيغمبر اسلام نيز مى خوانيم هو الذى ايدك بنصره وبـالمـؤ مـنـيـن: او كـسى است كه تو را با يارى خود تقويت كرد، همچنين به وسيله مؤ منان(انفال - 62).

💡 و اذكروا إ ذ اءنتم قليل مستضعفون فى الاءرض تخافون اءن يتخطفكم الناس فاوئكم واءيدكم بنصره و رزقكم من الطيبت لعلكم تشكرون (26)

💡 از آيه (هو الّذى اءيّدك بنصره وبالمؤ منين (1046) نيز برمى آيد كه انسان هاى مؤ من نيز سربازان الهى هستند و خداوند با جذب قلوب آنان به سوى شخص معين، او را تاءييد مى كند و به سبب لطف مقلّب القلوب دل هاى مردم به سوى كسى انعطاف مى يابد و اگر خدا لطف خود را از كسى بگيرد، دل هاى مردم نيز از او برمى گردد.

💡 و اينكه فرمود: (هو الذى ايدك بنصره و بالمؤ منين ) به منزله احتجاج واستدلال بر جمله (فان حسبك الله ) است، و مى خواهد با ذكر شواهدى مساله كفايت خداىتعالى را اثبات كند، و آن شواهد عبارتند از اينكه خدا او را به نصرت خود و به وسيلهمؤ منين تاييد كرد، و ميان دلهاى مؤ منين با اينكه همه دشمن يكديگر بودند الفت ومهربانى برقرار ساخت.

💡 و اما مؤ منى كه ايمان در دلش رسوخ كرده، آن چه از اطاعت ها و عبادتها كه مى كند، و نيزآنچه از حوادثى كه برايش پيش مى آيد و در آن حوادث ايمان نهفته در باطنش به ظهورمى رسد وقتى به خداى سبحان نسبت داده شود نامش توفيق و ولايت الهيه و هدايت به معناىاخص است، چون به نوعى با آن وضع انطباق دارد، و خداى تعالى در اين باره فرموده:(و اللّه يويد بنصره من يشاء).

💡 مؤ لف: اين روايت از باب تطبيق كلى بر مصداق است. و در الدر المنثور است كه ابنعساكر از ابى هريره روايت كرده كه گفت: بر عرش خدا نوشته شده: (لا اله الا اناوحدى لا شريك لى محمد عبدى و رسولى ايدته بعلى معبودى نيست غير من به تنهائى، ومرا شريكى نيست، محمد بنده و فرستاده من است، كه او را به وسيله على (عليه السلام )تاييد نمودم ) و اين همان معنائى است كه آيه (هو الذى ايدك بنصره و بالمومنين )متعرض آنست.