برگ نی

برگ نی. [ ب َ گ ِن َ / ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ورق نی. || رنگی است همرنگ برگ نی. ( آنندراج ):
سرو من سبزیست شیرین راست همچون نیشکر
چون ببالائی قبائی برگ نی بندد کمر.سیفی بدیعی ( از آنندراج ). || نوعی از خربزه خوب. ( آنندراج ):
هنگام یزک بشکّرستان
برگ نی او شود نَواجان.محسن تأثیر ( از آنندراج ).

ورق نی یا رنگی است همرنگ برگ نی.

💡 سایه ی تیغ است عاشق را مقام عافیت برگ نی باشد حصاری از برای شیرها

💡 آن سنان آبدار برگ نی کردار تو دائم از خون دل دشمن مورد باد و هست

💡 شعله ور گردید هر برگ نی از آهم چو شمع ز آتش سوداش جویا بیشه رنگین می کنم

💡 من مدارا می کنم با خصم خود، ورنه به برق تیغ بازی می کند برگ نی صحرای من

💡 طاوس میان باغ دمان و کشی‌کنان چنگش چو برگ سوسن و پایش چو برگ نی

💡 بروز معرکه گر برگ نی بکف گیرد توان ز قوتش آن برگ را سنان گفتن