لغت نامه دهخدا
لهب بن احجن. [ ل َ هََ ب ِ ن ِ اَ ج َ ] ( اِخ ) قبیله ای است مشهور به قیافه. ( منتهی الارب ). قبیلة من العرب تعرف بالقیافة کذا فی النسخ و الصواب بالعیافة و هو لهب بن احجن بن کعب بن الحرث بن کعب بن عبداﷲبن مالک بن نضربن الازد. قال ابن درید: کان لهب اعیف العرب و کان اذا قدم مکة اتاه رجال قریش بغلمانهم ینظر الیهم. ( تاج العروس ماده حجن ).
