قیس بن اشعث کندی از چهرههای شناختهشده در تاریخ صدر اسلام است که نام او بیش از همه با واقعه کربلا گره خورده است. او فرزند اشعث بن قیس، رئیس قبیله کِنده بود و پس از پدرش نیز جایگاه رهبری این قبیله را بر عهده گرفت. قیس پیش از حادثه کربلا از جمله افرادی بود که به امام حسین(ع) نامه نوشت و از ایشان دعوت کرد به کوفه بیاید، اما پس از تغییر شرایط سیاسی و تسلط ابن زیاد بر کوفه، موضع خود را تغییر داد. در واقعه عاشورا، او در سپاه عمر بن سعد حضور داشت و در کنار نیروهای مخالف امام حسین(ع) قرار گرفت. منابع تاریخی او را از جمله کسانی معرفی کردهاند که در غارت خیمههای اهل بیت نقش داشته و حتی برخی اموال منسوب به امام را تصاحب کرده است. همچنین گزارشهایی وجود دارد که او در انتقال سرهای شهدای کربلا به کوفه و نزد ابن زیاد مشارکت داشته است. این تغییر موضع شدید از دعوتکننده امام تا حضور در جبهه مخالف، نام او را در تاریخ به عنوان نمونهای از ناپایداری سیاسی و اخلاقی ثبت کرده است. پدر او نیز شخصیتی تأثیرگذار بود که در جنگ صفین در کنار امام علی(ع) حضور داشت اما بعدها در برخی تحولات سیاسی نقش منفی ایفا کرد. قیس بن اشعث پس از واقعه کربلا همچنان به عنوان رئیس قبیله کنده شناخته میشد و جایگاه اجتماعی قابل توجهی داشت. در مجموع، او در تاریخ به عنوان یکی از چهرههای مرتبط با حادثه کربلا و از همراهان سپاه عمر بن سعد شناخته میشود که نقش او با رویدادهای تلخ آن واقعه پیوند خورده است.
قیس بن اشعث کندی
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] قیس بن اشعث بن قیس کندی، معروف به قیس قَطیفه از سپاهیان عمر بن سعد در واقعه کربلا.
قیس، از کسانی است که قبل از واقعه کربلا به امام حسین(ع) نامه نوشت و از آن حضرت خواست تا به کوفه بیاید، اما با تسلط ابن زیاد بر کوفه تغییر موضع داد. او در روز عاشورا در سپاه عمر بن سعد بود و در غارت خیمه ها نقش داشت و روپوش امام حسین (ع) را به غارت برد. وی از کسانی است که سرهای شهدای کربلا را نزد ابن زیاد بردند.
پدرش، اشعث بن قیس کندی رئیس قبیله کنده و کارگزار امام علی(ع) در آذربایجان بود. هر چند او در جنگ صفین در لشکر آن حضرت حضور داشت، در تحریک خوارج بر علیه امام نقش داشت. قیس پس از پدرش رئیس قبیله کنده شد و هنگامی که سرهای شهدای کربلا را نزد ابن زیاد آوردند او رئیس این قبیله بود. گفته اند که او ۱۳ سر را با خود آورده است.