قصور زمان

[ویکی فقه] قصور زمان، تنگی وقت در بیان مقصود؛ یکی از اسباب ایجاز حذف را می گویند.
قصور زمان، یکی از اسباب ایجاز حذف است؛ به این معنا که زمان کوتاه باشد و وافی به طولانی کردن سخن نباشد؛ به طوری که اگر گوینده مشغول بیان محذوف شود، امر مهمی فوت خواهد شد.
مثال
این همان فایده باب تحذیر و اغرا است که هر دو در مثال ذیل جمع شده اند: (ناقة الله وسقیاها). که در تقدیر چنین است: «ذروا ناقة الله فلا تقربوها و الزموا سقیاها».

💡 علی مطهری نایب رئیس مجلس ایران، ضمن انتقاد از روند رسیدگی به پرونده طوسی بیان کرد: «روند پیگیری این پرونده به کندی پیش می‌رود و به نظر قصوری رخ داده که این پرونده ۵ سال معطل مانده‌است.» او مصلحت‌سنجی مقامات قضایی را با عدالت اسلامی ناسازگار دانست و گفت که: «طولانی شدن زمان رسیدگی به این پرونده طبیعی به نظر نمی‌رسد. همین طولانی شدن باعث شده که برخی شاکیان به رسانه‌های بیگانه پناه ببرند و بعد متهم به معاونت در جرم شوند». رسیدگی نکردن به این پرونده خلاف عدالت اسلامی و علوی است.

💡 قصور و حور گو آنسوی وهم آیینه بردارد زمان فرصت آگاهان وصلت نیست فردایی