سلیمان بن اشعث سجستانی

[ویکی فقه] وی در سال ۲۰۲ هجری به دنیا آمد و در سال ۲۷۵ هجری در بصره وفات یافت. او برای فراگیری حدیث به شهرهای خراسان، شام، مصر و حجاز مسافرت کرد و در نهایت تا پایان عمر در بصره رحل اقامت افکند. او فقه و حدیث را نزد احمد بن حنبل و صفوان بن صالح، قتیبه بن سعید و اسحاق بن راهویه فرا گرفت.گفته اند که ترمذی، نسایی، صاحبان سنن و ابوعوانه اسفرائینی از او حدیث سماع کرده اند. و او را امام محدثان در عصر خود دانسته اند.
۱. ↑ تاریخ مدنیه دمشق، ج ۲۲، ص ۱۹۶؛ الاعلام، ج ۳، ص ۱۲۲؛ البدایه و النهایه، ج ۱۱، ص ۶۵.۲. ↑ تاریخ مدنیه دمشق، ج ۱، ص ۱۹۱؛ سیر اعلام النبلاء، ص ۱۳، ص ۲۰۳؛ تهذیب التهذبب، ج ۴، ص ۱۵۰.۳. ↑ تاریخ مدینه دمشق، ج ۱، ص ۱۹۲ و، ص ۱۹۷؛ سیر اعلام النبلاء، ج ۱۳، ص ۲۰۵.۴. ↑ تاریخ مدینه دمشق، ج ۱، ص ۱۹۴.
منبع
سایت اندیشه قم
...

💡 سلیمان بن عبدالملک در سال ۹۹ هـ درگذشت و طی وصیت‌نامه‌ای عمر بن عبدالعزیز را به عنوان خلیفه منصوب کرد. عمر بن عبدالعزیز پس از برعهده گرفتن این مسئولیت، به مسجد رفته در آنجا سخنرانی کرد که خلاصه آن به این شرح است:

💡 در زمان طاهریان، پایتخت سلیمان بن عبدالله شهر ساری بود. داعی پس از آن‌که مامطیر را تصرف کرد، به مصمغان دستور داد تا به ساری رود. مصمغان نیز روستای «پوطم نوروز آباد» شهرستان ساری را لشگرگاه خویش قرار داد. در این ایام، سلیمان بن عبدالله نیز لشکرش را به «اَسد جندان» سپرد. خود داعی نیز در «روستای توجی» سپاهیانش را آماده نبرد می‌کرد. پس از شروع نبرد، داعی به نصیحت پیرمردی به نام «شهریار بن اندیان»، از جنگ با سپاهیان جندان پرهیز نمود و به ظاهر گریخت و سپس از بی‌راهه، وارد شهر ساری شد و در شهر جنگی بین طرفین رخ داد که علویان در آن پیروز شده و شهر را فتح کردند. سلیمان نیز از ساری گریخت و به «روستای دودان» نزد سپاهیانش رفته؛ سپس به سوی ساری هجوم آوردند که در نبردی شهری، سپاهیان طاهری مجدداً شکست را متحمل شدند.