ساگارتی یه
لغت نامه دهخدا
ساگارتی یه. [ ی َ ] ( اِخ ) سرزمین ساگارتها یکی از نواحی شرقی جزو شاهنشاهی هخامنشی واقع در جنوب سرزمین پارتها و در مغرب سیستان و بگفته هردوت جزو ایالت چهاردهم از بیست ایالت آن شاهنشاهی بود و این محل با قسمتی از کویر لوت از آن جمله با ناحیه قهستان قابل تطبیق است. نام این ناحیه در کتیبه های داریوش سارگارتی ( با اضافه ر ) و در آثار نویسندگان قدیم یونان ساگارتی ( بدون ر ) آمده است. در سرزمین ساگارتی یه از ناحیه کوچکی که امروز تون وطبس در آن قرار دارد که بگذریم، باقی آن صفحه خشک وبی آب و گیاه است. در کویرهای نمکزار این صفحه غزال و گورخر زیاد یافت میشود ساکنان این سرزمین مردمی بودند صحراگرد که از شکار گورخر و غزال زندگی میکردند و چون جمعیت این ناحیه کم بود از این طرف نیز پارتیها نگرانی نداشتند. راست است که اهالی میتوانستند تاخت و تاز بصفحات هم مرز و آباد پارت بکنند ولی چون عده شان بسیار نبود از عهده پارتیها ممکن نبود برآیند. رجوع به ایران باستان ج 3 ص 2190 و ماده قبل شود.
جمله سازی با ساگارتی یه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 منابع یونانی قبیلههای پارسی را به ده طایفه شهرنشین و بدوی تقسیم میکند که اسامی آن به این شرح است. پاسارگادیان (pasargadae)، مرفیان (maraphies)، ماسپیان (maspes)، پانتالیان (panthialee)، دروسیان (derousie)، گرمانیان (germanie) و چادرنشینها را با این اسامی اشاره کرده است. دائیها (daens)، ماردها (mardes)، دروپیکها (dropiques)، ساگارتیها (sagarties).
💡 هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائیها (daens)، دروپیکها (dropiques)، و ساگارتیها (sagarties) به عنوان پارسهای کوچنشین و صحراگرد یاد کردهاست. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کردهاست. استرابون(۶۳ ق.
💡 این احتمال وجود دارد که ساگارتیها در برههای از زمان با مادها از نظر سیاسی همپیمان شده باشند.
💡 هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائیها (daens)، دروپیکها (dropiques)، و ساگارتیها (sagarties) به عنوان پارسهای کوچنشین و بیابانگرد یاد کردهاست. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگیانا شناسایی کردهاست. استرابون به این قوم در جنوب دریای کاسپین اشاره نمودهاست. به گزارش دانشنامه ایرانیکا فرهاد یکم اشکانی (۱۷۶–۱۷۱ پ.