دندان کندن

دندان کندن. [ دَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) از ریشه بیرون آوردن دندان. ( ناظم الاطباء ). کندن دندان. بیرون کشیدن دندان. قلع دندان:
در دهان دار تابود خندان
چون گرانی کند بکن دندان.؟ ( از امثال و حکم دهخدا ). || کنایه از قطع طمع کردن باشد. ( از ناظم الاطباء ) ( برهان ) ( از آنندراج ). کنایه از یأس و ناامیدی است.( از لغت محلی شوشتر ). || مقهور و مغلوب ومعدوم کردن:
مژده مژده کآن عدو جانها
کند قهرخالقش دندانها.مولوی.لب خشک مظلوم گو خوش بخند
که دندان ظالم بخواهند کند.سعدی ( بوستان ). || کنایه است از آزار و اذیت کردن.
- دندان از ( ز ) بن برکندن؛ شکست دادن. مقهور و مغلوب ساختن:
کدام حادثه دندان نمود با تو به کین
که صولت تو ز بن برنکند دندانش.ظهیر فاریابی.

( مصدر ) ۱ - کندن دندان بیرون کشیدن دندان. ۲ - قطع طمع کردن.

💡 اگرچه کشف غده‌های زهر در دهان کومودوها در آغاز باعث شگفتی دانشمندان شد، با این حال تعدادی از آن‌ها اینکه زهر به تنهایی بتواند اثرات گاز اژدهای کومودو را باعث شود مورد تردید قرار دادند. کرت شونک، زیست‌شناس فرگشتی، دلیل اصلی پدید آمدن اثرات گاز را، از دست دادن خون و شوک دانسته است و نه تأثیر پروتئین‌های سمی موجود در زهر. به باور فرای نیز زهر موجود در گاز کومودوها تنها بخشی از راهبرد حمله‌ای مارمولک‌های بزمجه‌وار است. نزدیک به ۱۰۰ مارمولک دارای زهر در غده‌های درون دهان خود هستند؛ اما آن‌ها از زهر خود نه به تنهایی (همچون مورد نیش زدن مار کبرا)، بلکه به همراه گاز شدید و کندن گوشت قربانی توسط دندان‌های اره‌مانند بهره می‌گیرند. زهردار بودن اژدهای کومودو و دیگر اعضای موجود بزمجه‌ایان، وجود زهر در بدن خویشاوند نزدیک و منقرضشان، بزمجه ماژلان را نیز نتیجه می‌دهد. چنین چیزی به بزمجه ماژلان لقب «بزرگ‌ترین مارمولک زهردار تاریخ» را می‌دهد.