[ویکی فقه] دقت معنا، یکی از عوامل معنوی متشابه بودن بعضی از آیات قرآن است.
منشا تشابه و ابهام در آیات قرآن، یا لفظی است یا معنوی و یا هر دو. «دقت معنا» نیز یکی از عوامل معنوی تشابه و ابهام است. سنگین و دقیق بودن مفهوم و معنای آیه نزد عامه مردم و نیز رقت تعبیر و ظرافت کلمات باعث مشتبه شدن معنای آیه می شود؛
← مثال
۱. ↑ انفال/سوره۸، آیه۱۷.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پس معلوم شد كه گر چه برگشت خلق و امر به يك معنا است، ولى به حسب اعتبارمختلفند و به همين جهت صحيح است كه هر كدام را متعلق به خصوص يك قسم از ايجادبدانيم، حال چه اين دو لفظ هر كدام به تنهايى ذكر شده باشند، و چه با هم، براىاينكه در جايى هم كه مانند آيه مورد بحث با هم ذكر شده باشند، باز صحيح استبگوييم خلق به معناى ايجاد ذوات موجودات است، و امر به معناى تقدير آثار و نظامجارى در آنها است، و خلق بعد از امر است، چون تا چيزى نخست تقدير نشود، خلق نمىشود، همچنانكه هيچ مخلوقى بعد از خلقت تقدير نمى شود - دقت بفرماييد -.
💡 پس تشريع احكام نامبرده نيازمند به آن مقدمه و زمينه چينى بود تا بتدريج افكار رامتوجه غلط بودن سنت هاى جاهليشان بكند و اين معنا وقتى روشن مى شود كه خواننده محترمدر وصف و حالتى كه عالم بشريت عموما و عالم عربى خصوصا (كه سرزمينشانمحل نزول قرآن بود) در آن دوره داشت، دقت وتاءمل كند، آنگاه برايش روشن مى گردد كه چرا احكام نامبرده را بدون مقدمه بيان نكرد وچرا قرآن در همه احكام خود طريقه تدريج را طى نموده و آياتش به تدريجنازل گرديده است.
