حدیث مبین

[ویکی فقه] حدیث مبین، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به خبری که متن آن دارای مدلول واضع و روشن باشد، گفته می شود.
یکی از اقسام حدیث به اعتبار متن آن حدیث مبین است.حدیث مبین حدیثی است که الفاظ متن آن دلالت واضحی بر معنای مقصود داشته باشد و نیاز به بیان نداشته باشد. یا همراه بیان باشد.از این رو مبین یا مبین فی نفسه است یا ما لحقه البیان است.از این اصطلاح به خبر مبین روایت مبین و مبین نیز تعبیر می شود.
سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۹۷.
۱. ↑ سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۹۷.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدیث مبین»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۷/۱۵.
...

💡 عبدالبهاء به عنوان مبین آیات یا مبین کلمةالله شناخته می‌شود. یکی از وظایف او تبیین آثار بهاءالله و همین‌طور کتب مقدسه قبل بوده‌است. این وظیفه از طرف بهاءالله در کتاب اقدس به او داده شد. آثاری که از عبدالبهاء به جا مانده‌است موضوعات وسیعی را در بر می‌گیرد: فلسفی، عرفانی، الهیاتی، مناجات، شعر، سیاسی، تاریخی. از عبدالبهاء ده‌ها جلد کتاب و هزاران نامه به جا مانده‌است. تخمین زده می‌شود مجموع آثار عبدالبهاء در حدود ۲۷۰۰۰ اثر باشد. اولین اثری که از عبدالبهاء شناخته شده‌است، تفسیر حدیث کنت کنزا مخفیا است که در ۱۴ سالگی نوشته‌است. در دوران حیات بهاءالله، عبدالبهاء کتاب رساله مدنیه را نوشت. کتابی دیگری در زمان بهاءالله تحت نام رساله شخصی سیاح در سال ۱۸۸۶ توسط عبدالبهاء نوشته شده‌است. اما عمده آثار عبدالبهاء بعد از فوت بهاءالله نوشته شده‌است؛ زمانی که عبدالبهاء رهبری جامعه بهائی را بر عهده داشته‌است.