تعلم خضر

[ویکی فقه] تعلم خضر (قرآن). خداوند علم مخصوص به حضرت خضر علیه السلام تعلیم داد.
خضر علیه السلام، از علم مخصوص خداوند تعلم و برخوردار بود.قال له موسی هل اتبعک علی ان تعلمن مما علمت رشدا.(موسی به او گفت: «آیا از تو پیروی کنم تا از آنچه به تو تعلیم داده شده و مایه رشد و صلاح است، به من بیاموزی؟») کلمه" رشد" در معنا مخالف" غی" است، آن به معنای اصابت به واقع و صواب و این به معنای خطا رفتن است. کلمه" رشد" در آیه شریفه، مفعول له و یا مفعول به است. و معنای آیه این است که: موسی گفت آیا اجازه می دهی که با تو بیایم، و تو را بر این اساس پیروی کنم که آنچه خدا به تو داده برای اینکه من هم به وسیله آن رشد یابم به من تعلیم کنی؟ و (یا) آنچه را که خدا از رشد به تو داده به من هم تعلیم کنی؟.
هدف علم
از تعبیر" رشدا" چنین استفاده می شود که علم هدف نیست، بلکه برای راه یافتن به مقصود و رسیدن به خیر و صلاح می باشد، چنین علمی ارزشمند است و باید از استاد آموخت و مایه افتخار است.

💡 در آيات ديگرى كه داستان موسى و خضر (عليهماالسلام ) در آن ها به چشم مى خوردنكات جالبى درباره آداب و وظائف مربوط به تعليم و تعلم وجود دارد كه از لحاظمحتوى، متناسب و همانند نكاتى است كه در مورد آيات ياد شده، متذكر شديم. اگر كسىنكات مربوط به اين آيات را بررسى كند به نكات ديگرى دست مى يابد كه در سايرآيات مربوط به داستان موسى و خضر (عليهماالسلام )، وجود دارد كه انسان مى تواندبا استمداد از رهنمودهاى آنها به ساير اهداف خويش دست يابد.

💡 چهارم تعلم علوم از حضرت بی‌واسطه و آن وقتی میسر شود که لوح دل را از نقوش علوم روحانی و عقلی و سمعی و بحسی بکل پاک و صافی کند که تا این انواع علوم بر لوح دل مثبت است شاغل دل باشد از استعداد قبول علوم از حضرت بی‌واسطه موسی را علیه الصلوه اگرچه علم تورات از حضرت حاصل بود لیکن بواسطه الواح بود «و کتبناله فی‌الالواح» فایده صحبت خضر یکی دیگر آن بود تا دل او شایستگی کتابت حق گیرد و زحمت الواح از میان برخیزد و این مرتبه خواجه را بود علیه الصلوه که فرمود «اوتیت جوامع الکلم» و او را تعلیم قرآن از راه دل کردند نه از صورت کتب که «الرحمن علم القران».