برافزایش انسان

{human augmentation, human enhancement} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] حوزه ای نوظهور در پزشکی و زیست مهندسی که هدف آن پدید آوردن فنّاوری ها و فنونی برای غلبه بر محدودیت های کنونی توانایی های شناختی و جسمانی انسان است

💡 دو فرضیهٔ اصلی دربارهٔ فرگشت نئاندرتال‌ها پس از جدایی نئاندرتال/انسان وجود دارد: دو مرحله‌ای و برافزایشی. فرضیهٔ دو مرحله‌ای بیان می‌کند رویدادی محیطی عمدهٔ واحد — مانند یخ‌بندان زاله — باعث افزایش سریع اندازهٔ بدن و استحکام انسان هایدلبرگی اروپایی و همچنین موجب کشیدگی سر آن‌ها شده است (مرحلهٔ ۱) که در نهایت حاصلش تغییرات دیگری در جمجمه بوده است (مرحلهٔ ۲). با این حال، آناتومی نئاندرتال‌ها ممکن است به‌طور کامل برای سازگاری با آب‌وهوای سرد شکل نگرفته باشد. فرضیهٔ برافزایشی می‌گوید نئاندرتال‌ها به آرامی و طی زمان از گونهٔ اجدادی انسان هایدلبرگی فرگشت یافته‌اند و به چهار مرحله تقسیم می‌شوند: پیشانئاندرتال‌های اولیه (MIS ۱۲، یخ‌بندان التستر)، پیشانئاندرتال‌ها به معنای کلی (MIS ۱۱–۹، میان‌یخ‌بندان هولشتاین)، نئاندرتال‌های اولیه (MIS ۷–۵، یخ‌بندان زاله–میان‌یخ‌بندان امین)، و سرانجام نئاندرتال‌های کلاسیک به معنای دقیق (MIS ۴–۳، یخ‌بندان وورم).