انگبین چین

انگبین چین. [ اَ گ َ / گ ُ ] ( نف مرکب ) عسال. ( یادداشت مؤلف ). عسل چین: فتخاء؛ چیزی است همچو کالبد خشت که بر آن انگبین چین نشیند. ( منتهی الارب ).

عسال ٠ عسل چین

💡 برفت این برادر ز روم آن ز چین به زهر اندر آمیخته انگبین

💡 تن نامور زیر دیبای چین نهادند تا پای در انگبین

💡 شکن نامه، رشک چین دارم در رقم، مشک و انگبین دارم

💡 به هر جا ز اقطار بلغار و چین ز غله نشان یافت وز انگبین

💡 نخست آگنند اندرو انگبین زبر انگبین زیر دیبای چین

💡 بانوی چین ز چهره چین بگشاد وز رطب جوی انگبین بگشاد