السقیفه و فدک

[ویکی فقه] السقیفة و فدک (کتاب). السقیفة و فدک تالیف احمد بن عبد العزیز از محدثان اهل سنت در قرن چهارم هجری است. او مورخ و ادیب و شاعر توانایی بود و در علم حدیث نیز تبحر داشت و از جمله محدثان مشهور آن عصر به شمار می آمد.
کتاب السقیفة و فدک چنانکه از نام آن پیداست، حاوی مطالبی درباره دو واقعه مهم تاریخی صدر اسلام است. این کتاب اکنون موجود نیست؛ اما ابن ابی الحدید معتزلی در کتاب گران سنگ خود به نام شرح نهج البلاغه، بخش هایی از این کتاب را نقل نموده است.
[ویکی نور] السقیفة و فدک تألیف أحمد بن عبدالعزیز از محدّثان اهل سنت در قرن چهارم هجری است. او مورخ و ادیب و شاعر توانایی بود و در علم حدیث نیز تبحر داشت و از جمله محدثان مشهور آن عصر به شمار می آمد.
کتاب السقیفة و فدک چنانکه از نام آن پیداست، حاوی مطالبی درباره دو واقعه مهم تاریخی صدر اسلام است. این کتاب اکنون موجود نیست؛ اما ابن ابی الحدید معتزلی در کتاب گران سنگ خود به نام شرح نهج البلاغه، بخش هایی از این کتاب را نقل نموده است.
اصل کتاب از دو قسمت اصلی و یک قسمت فرعی تشکیل شده است که دو قسمت اصلی ابتدا تحت عنوان سقیفه و سپس فدک گرد آمده است. قسمتی که مصحح و گردآورنده ارجمند این کتاب آقای دکتر محمدهادی امینی به اصل کتاب افزوده اند و تحت عنوان محلقات می باشد، شامل خطبه حضرت زهرا(س) و مطالبی دیگر درباره این خطبه می باشد که این خطبه از کامل ترین نسخ که در دست مصحح بوده، انتخاب و به طور کامل ذکر شده است.
کتابی که اکنون به نام السقیفه و فدک، از احمد بن عبدالعزیز جوهری، وجود دارد، در اصل، مطالب جمع آوری شده، از شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید است. جوهری بخش هایی از خطبه حضرت را به دو طریق با ذکر سلسله اسناد آورده است.
از کتاب مهم السقیفة و فدک اثر احمد بن عبدالعزیز جوهری (متوفی 323)، ادیب و اخباری بصره و بغداد و از شاگردان محمد بن زکریا غلاّبی، که برخی او را به خطا در شمار نویسندگان شیعی یاد کرده اند، قطعاتی در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید باقی مانده که تدوین و منتشر شده است.
[ویکی فقه] السقیفه و فدک (کتاب). السقیفة و فدک تالیف احمد بن عبد العزیز از محدثان اهل سنت در قرن چهارم هجری است. او مورخ و ادیب و شاعر توانایی بود و در علم حدیث نیز تبحر داشت و از جمله محدثان مشهور آن عصر به شمار می آمد.
کتاب السقیفة و فدک چنانکه از نام آن پیداست، حاوی مطالبی درباره دو واقعه مهم تاریخی صدر اسلام است. این کتاب اکنون موجود نیست؛ اما ابن ابی الحدید معتزلی در کتاب گران سنگ خود به نام شرح نهج البلاغه، بخش هایی از این کتاب را نقل نموده است.
ساختار کتاب
اصل کتاب از دو قسمت اصلی و یک قسمت فرعی تشکیل شده است که دو قسمت اصلی ابتدا تحت عنوان سقیفه و سپس فدک گرد آمده است. قسمتی که مصحح و گردآورنده ارجمند این کتاب آقای دکتر محمدهادی امینی به اصل کتاب افزوده اند و تحت عنوان محلقات می باشد، شامل خطبه حضرت زهرا سلام الله علیهم و مطالبی دیگر درباره این خطبه می باشد که این خطبه از کامل ترین نسخ که در دست مصحح بوده، انتخاب و به طور کامل ذکر شده است.
گزارش محتوا
کتابی که اکنون به نام السقیفه و فدک، از احمد بن عبدالعزیز جوهری، وجود دارد، در اصل، مطالب جمع آوری شده، از شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید است. جوهری بخش هایی از خطبه حضرت را به دو طریق با ذکر سلسله اسناد آورده است. از کتاب مهم السقیفة و فدک اثر احمد بن عبدالعزیز جوهری (متوفی ۳۲۳)، ادیب و اخباری بصره و بغداد و از شاگردان محمد بن زکریا غلابی، که برخی او را به خطا در شمار نویسندگان شیعی یاد کرده اند، قطعاتی در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید باقی مانده که تدوین و منتشر شده است. همچنین مقدمه مبسوط و نافعی توسط مصحح محترم در ابتدای متن اصلی آورده شده که در روشن شدن موضوعات کتاب و معرفی مولف (ابوبکر احمد بن عبدالعزیز جوهری) و اساتید وی و همچنین مشهورترین شاگردانش موثر می باشد. در مقدمه علل و اهمیت تصحیح کتاب و حوادثی که در گذر زمان بر کتاب گذشته را بازگو کرده است. از آنجا که متن عربی کتاب شکل روائی دارد، عمدتا متن سهل و آسان بوده، اما در پاره ای موارد به ویژه در جاهائی که اشعاری را شاهد بر گفتار آورده است، متن به سمت تکلف و پیجیدگی سوق پیدا می کند.
منبع
...

💡 اقتصاد شهر عمدتاً متکی به بخش کشاورزی (به ویژه کشت گندم و جو) و دامپروری در دشتهای پیرامونِ شهر است. برخی اهالی آن در کشت و صنعت مغان (به مساحت هجده هزار هکتار در دشت شمال و شمال‌غربی شهر) اشتغال دارند. در کنار شهر جعفرآباد، دو سیلو (انبار غله، یکی با ظرفیت هفت هزار تُن و دیگری با ظرفیت یکصد هزار تُن) و واحد صنعتی دامپروری در شمال‌غربی شهر (احداث در ۱۳۴۴ ش)، فعال است. همچنین این شهر دارای یک مرکز تحقیقات و آزمایش کشاورزی و دامپروری و دو بوستان به نامهای پارک جنگلی به مساحت هشتاد هزار متر مربع و فدک به مساحت هفت هزار متر مربع، می‌باشد. محل شهر جعفرآباد و دشتهای پیرامون آن، در گذشته قشلاق عشایر شاهْسَوَن به‌شمار می‌رفت.

💡 درباره نویسنده این کتاب (محمدباقر ویجویه‌ای) اطلاعات زیادی در دست نیست. او اهل محله ویجویه تبریز و فدک‌فروش (تاجر کرباس) بود. او از طرفداران مشروطه بود و پس از انتشار کتاب مورد سرزنش کدخدای ویجویه قرار گرفت و به زندان افتاد. کدخدا برای کیفر او پسرش احمد را در حضور او فلک کرد و اموالش را توقیف کرد. ویجویه‌ای البته توانست با دادن رشوه صد و چهل تومانی از بند آزاد شود و اموالش را پس بگیرد اما پس از رهایی به استامبول رفت و پس از مدت زیادی به تبریز برگشت. پس از درگذشت او در تبریز موقتاً در گورستان گجیل به خاک سپرده شد و چندی بعد به قم یا نجف منتقل شد. با توجه به این که احمد کسروی در کتاب تاریخ هجده ساله آذربایجان از وی با عنوان شادروان یاد کرده است مرگ او می‌بایست پیش از سال ۱۳۰۲ خورشیدی رخ داده باشد.