اقدامات پیامبر در مدینه

[ویکی فقه] با ورود رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شهر مدینه که مردمانش خود اسلام را پذیرفته بودند و حضرت را به شهرشان دعوت کرده بودند و این بهترین فرصت برای نهادینه کردن اسلام و رشد آئین حق بود. از نمونه ی اقدامات پیامبر در مدینه می توان به: بنای مسجدالنبی، عهد نامه میان اوس و خزرج، پیمان برادری، و همچنین اخراج منافقان از مدینه اشاره کرد.
فشار ها و کج رفتاری های مشرکان مکه فزونی یافته بود و کار را به جائی رسانیده بودند که تصمیم بر قتل شبانه ی رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) گرفتند. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) توسط وحی از توطئه خبر دار شدند. مکه دیگر جای ماندن نبود، علی بن ابیطالب (علیه السّلام) در شبی که قرار بود پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) کشته شود، در بستر ایشان آرمیدند و مهم ترین هجرت تاریخ آغاز شد. مقصد این هجرت شهر یثرب (مدینه) بود. مسلمانان مدینه که از حرکت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به سوی شهرشان آگاه شده بودند، منتظر بودند تا مقدم پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را گرامی بدارند. پس از چند روز انتظار سرانجام خورشید عالم تاب اسلام در روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول محله ی «قبا» (که یکی ازمحله های مدینه به شمار می آید) را به قدوم خود متبرک نمودند. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تا روز جمعه در قبا بودند.
ساخت مسجد قبا
پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در مدت کوتاهی که در قبا حضور داشتند دستور ساختن مسجد قبا را صادر فرمودند، و این اولین مسجدی بود که در اسلام بنا می گردید.
ورود پیامبر به شهر مدینه
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) روز جمعه از قبا حرکت کردند و در وادی «رانونا» که در محله ی «بنی سالم بن عوف» واقع بود، نماز جمعه خواندند و این نخستین نماز جمعه ی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در مدینه بود. بزرگان قبائل مدینه هر کدام از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تقاضا داشتند که حضرتش در منزل ایشان وارد شود؛ اما پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) می فرمودند: «راه شتر را باز بگذارید، او مامور است.» سرانجام شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در محله ی «بنی مالک بن نجار» زانو به زمین زد و آن نقطه قلب طپنده ی اسلام گشت. از آنجا که هنگام زانو زدن شتر، ابو ایوب انصاری زاد و توشه ی حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به خانه خود برده بود، حضرتش در منزل وی سکنی گزیدند.
اقدامات اولیه در مدینه
...

💡 فرمود: «شما را به خدا قسم می‌دهم، آیا می‌دانید پیامبر در روز خیبر پرچم را به دست علی داد و فرمود: پرچم را به دست کسی می‌دهم که خدا و رسولش او را دوست دارند و او نیز خدا و رسولش را دوست دارد، آنکه پی در پی (بر دشمن) یورش می‌برد و فرار نمی‌کند و خداوند خیبر را به دست وی فتح کند؟»

💡 اصول شریعت اجازه فعالیت‌های سیاسی و احزاب سیاسی را نمی‌دهد. به همین دلیل است که ما هیچ حقوق و دستمزدی به مقامات دولتی و سربازان نمی‌دهیم، فقط غذا، لباس، کفش و سلاح داریم. ما می‌خواهیم زندگی‌ایی مانند زندگی پیامبر در ۱۴۰۰ سال کنیم و جهاد حق ماست. ما می‌خواهیم زمان پیامبر را بازآفرینی کنیم و ما فقط آنچه را که مردم افغانستان در ۱۴ سال گذشته می‌خواستند انجام می‌دهیم.

💡 به‌عنوان مثال از واژه «نُقَبا» نه فقط برای ۱۲ قبیلهٔ بنی‌اسرائیل (اشاره‌شده در قرآن)، بلکه برای دوازده نمایندهٔ پیامبر در اهالی مدینه یا دوازده رهبری که قیامِ عباسیان علیهِ امویان را رهبری کردند نیز استفاده شده‌است.

💡 این‌گونه پیامبر در مورد بنی قریظه عمل کرد: او با رهبرشان پیمان صلحی عقد کرد و رهبر آن‌ها این پیمان را نقض کرد؛ ولی آن‌ها رهبرشان را ترک نکردند.

💡 در ۸ بهمن ۱۳۶۷، گروه معارف و مناسبت‌های دینی رادیو، به مناسبت تولد فاطمه دختر محمد، ویژه برنامه‌ای را پخش کرد که در جریان آن، مصاحبه‌شوندگان در کوچه و خیابان الگوی زندگی‌شان را «فاطمه زهرا» می‌دانستند. در میان مصاحبه‌شوندگان، زنی بود که گفت دختر پیامبر در ۱۴۰۰ سال پیش بوده و در نتیجه او الگویی جدیدتر همچون «اوشین» را برای زندگی خود انتخاب کرده.