اربعه و عشرون

( اربعة و عشرون ) اربعة و عشرون. [ اَ ب َ ع َ تُن ْ وَ ع ِ ] ( ع عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب ) بیست وچهار.

بیست و چهار

💡 خلفاى بنى عباس نيز يقيناً منظور نيستند؛ زيرا آنان 37 نفر بودند و از طرف ديگركسانى كه غير از اينان خلافت كرده اند عددشان به دوازده نفر نمى رسد و آنان عبارتنداز: خلفاى اربعه و امام حسن عليه السّلام و عبداللّه بن زبير. بنابراين بايد اين دوازدهنفر را مشخص كرد؛ زيرا قطعاً رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چيز گزافىنفرموده و نيز قصد معماگويى هم - نعوذباللّه - نداشته است.

💡 آن طور كه از تاريخ به دست مى آيد تا حدود قرن چهارم هجرى مسلماناناهل تسنن در انتخاب مجتهد مرجع تقليد خود آزاد بودند و بعد از آن، به تدريج، تبليغاتمسموم سلاطين جور شروع شد تا اينكه التزام به مذاهب اربعه و وجوب اخذاقوال ائمه اين مذاهب و ترك فتاواى ديگران درسال 645 ه.ق تحقق پيدا كرد.

💡 این کتاب مشتمل بر سه مقاله بوده و مقالات اول و دوم به اختصار و مقاله سوم مفصل و در بیان شرح بیماری‌ها و نسخه‌هایی برای درمان هر یک از آن‌ها است. این کتاب بخاطر ساده گی بیان جزو اولین کتابهای درسی حوزه‌های درسی هند و ایران بوده‌است. در به بیان کلیات طب پرداخت نشده و فقط در مقالات اول مختصری از اخلاط اربعه و معدلات و منضجات ذکر رفته است.