لغت نامه دهخدا
( رمدة ) رمدة. [ رِ دَ ] ( ع اِ ) چیز اندک و حقیر، منه: ماترکوا الا رمدة حتان؛ ای لم یبق منهم الا ما تدلک به یدیک ثم تنفخه فی الریح بعد حته. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ).
رمدة. [ رَ م ِدَ ] ( ع ص ) عین رمدة؛ چشم دردآگین. ( منتهی الارب ).
رمدة. [ رُ دَ ] ( ع اِمص ) رنگ خاکی که به سپیدی زند. ( از اقرب الموارد ).