بپا کردن

💡 " در ماه مه - ژوئن ۱۹۳۷، هنگامی که گروه های متعصب در لکهنو و غازی پور جنجال بپا کردن، اوضاع به خشونت کشیده شد. در غازی پور توسط یک گروه اهل سنت که از جون پور به این شهر آمده بودند، مشکل ایجاد شد. اوباش ها به سوزاندن و غارت اموال پرداختند. آنها به میل خود کشتند. غرولند تابستان اون سال ادامه یافت و اختلافات فرقه ای که تا آن زمان خفته بود، به یک اتفاق عادی زندگی روزمره لکهنو تبدیل شد. در طی دو سال آینده مشکلات بیشتری به‌وجود آمد، که با حکم کمیته ای منصوب دولت علیه مدح صحابه در لکهنو، فراگیر تر شد. گندش در آمد. حسین احمد مدنی (۱۸۷۹–۱۹۵۷)، رئیس حوزه علمیه مشهور در دیوبند، به همراه دیگر رهبران جمیعت علمای هند، وارد صحنه شد. او طرفدار این نافرمانی مدنی بود. هزاران نفر به حکم او توجه کردند و خواستار بازداشت شدند. او اگرچه بظاهر طرفدار پرشور سیاست ملی گرایی سکولار حزب کنگره ملی هند و منتقد اصولی "نظریه دو ملت" بود، اما شورهای فرقه ای بین مسلمانان را بی وقفه برانگیخت. وی در یک جلسه عمومی در لکنو در ۱۷ مارس ۱۹۳۸ سخنرانی کرد که در آن مولوی عبدالشکور، و مولوی ظفرالملک، نماینده برجسته جنبش مدح صحابه در لکهنو، هم شرکت کردند. "

💡 برخی از افراد با رفتارهای ناهنجار و ایجاد تنش‌های بی مورد در محیط کار، سعی می‌کنند با بپا کردن آشوب و اختلاف، توجه دیگران را جلب کنند.

💡 گزارش‌های پلیس نشان می‌دهد که گروهی از افراد ناشناس با هدف تخریب اموال عمومی، در ساعات پایانی شب اقدام به بپا کردن آشوب در مرکز شهر کردند.

💡 آن جوان با صحبت‌های پرشور و انگیزشی خود، توانست در میان دوستانش با بپا کردن هیجان و اشتیاق، روحیه‌ای تازه برای شروع پروژه‌های نیمه‌تمام ایجاد کند.