استوربریج

استوربریج. [ اِ ] ( اِخ ) قصبه ای در وورچستر انگلستان، در 28 هزارگزی شمال شهر وورچستر در ساحل نهر استور. منسوجات پشمی، کارخانه های ظروف، شیشه گری، آجرپزی و همچنین دباغخانه ها و آهنگرخانه ها و کوره های زغال سنگ دارد.

قصبه در وورچستر انگلستان

اِستورْبریج (Stourbridge)
بازارشهری در میدلندز غربی، مرکز انگلستان، کنار رود استور، به فاصلۀ ۱۹ کیلومتری جنوب غربی بیرمنگام. ۵۴,۷۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۱). در ۱۹۷۴ ضمیمۀ دادلی شد. فعالیت صنعتی در آن کاهش یافته تا فضای بیشتری به ساخت مسکن، انبار و پارک اختصاص یابد و برخی صنایع همچنان فعال باشد که از آن جمله است: تولید شیشه (به ویژه بلور)، آجر، خاک نسوز، محصولات آهنی و ظروف توخالی گالوانیزه و لعابی مانند دیگ و کتری. گردشگری، ازجمله قایق رانی در آبراه، اهمیت دارد. سابقاً از آبراه استوربریج برای حمل زغال سنگ استفاده می شد. مهاجران مجار در ۱۵۵۷ صنعت شیشه سازی را در استوربریج راه اندازی کردند.

💡 استوربریج (به انگلیسی: Sturbridge) شهرکی در شهرستان ورچستر ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۳۸ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۲۶۸ نفر جمعیت داشته‌است.

💡 او به آسانی با آهن‌کاران دوستی کرد و مدتی بود که ماشین‌آلات آنها را به دقت مشاهده کرده بود، او به همین منظور با امید بسیار به استوربریج برگشت که اسرار ساخت یک کارخانه برشی برای راسته‌بری ورق‌های آهنی را کشف کرده است.

💡 وی در استوربریج، وسترشیر، انگلیس متولد شد.[۱] بایگانی‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine در سال ۱۹۴۴ لیسانس ریاضیات را از دانشگاه لندن به دست آورد و در سال ۱۹۵۰ مدرک دکترا در ریاضیات کاربردی را اخذ کرد. در همان سال ۱۹۵۵ با همکارش اندره بوث ازدواج کرد. وی دو فرزند داشته‌است.[۲]

💡 گفته می شود که این فناوری توسط جاسوسی صنعتی ریچارد فولی (1580-1657) ("فیدلر فولی") اهل استوربریج، جد بارون فولی، از سوئد آورده شده است. داستان به شرح زیر توسط ساموئل لوید سوم (1827-1918) اهل فارم، از تاریخ خانوادگی خود در سال 1907، "لویدهای بیرمنگام به همراه توضیحی درباره تأسیس بانک لوید" نقل می شود:

💡 در اوایل قرن هفدهم، هنگامی که منطقه اطراف استوربریج مرکز صنعت ساخت پیچ و مهره در انگلستان بود، سوئد به عنوان یک رقیب قدرتمند برای کسانی که در این صنعت مشغول بودند، رشد کرد؛ زیرا پیچ و مهره‌هایی که در آنجا ساخته می‌شد به قیمت‌هایی به انگلستان صادر می‌شدند که با آنها تولیدکنندگان استوربریج نمی‌توانستند رقابت کنند.