لغت نامه دهخدا
ازجر. [ اَ ج َ ] ( ع ص ) بعیر ازجر؛ شتر که در مهره های پشت او شکستگی باشد از بیماری یا از پشت ریش. ( منتهی الارب ). و هو الذی فی فقاره ( ای فقار ظهره ) انخزال من داء او دبر. ( تاج العروس ).
ازجر
فرهنگ فارسی
شتر که مهره های پشت او شکسته باشد
جمله سازی با ازجر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ازجر المسى بثواب المحسن؛ (232)خطا كار را به وسيله پاداش دادن به نيكوكار،تنبيه كن.
