لغت نامه دهخدا
ارکاز. [ اِ ] ( ع مص ) یافتن رکاز در زمین. ( منتهی الأرب ). یعنی بگنج و بکان رسیدن. ( آنندراج ). یافتن گنج نهاده را. یافتن کان را. یافتن مال پنهان. گنج و کان یافتن. ( تاج المصادر بیهقی ). || صاحب رِکاز گردیدن کان. صاحب گنج یا کان شدن.
ارکاز. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ رِکز.
ارکاز. [ اَ ] ( اِ ) در ( ( خوار ) )بقسمی گیاه که برگهای پرآب و ساقهای خشک دارد گویندو نام دیگر آن شور کوهی است. رجوع بشور کوهی شود.
