ارشاد مبتدیان

[ویکی فقه] ارشاد مبتدیان یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اقناع متعلم مبتدی به کمک قیاسات جدلی است.
از فواید جدل، تسهیل امر برای متعلم مبتدی و ارشاد وی است. توضیح اینکه معلم در آغاز تعلیم هر علم، یک سلسله قضایا به دانش آموز عرضه می کند که در آن زمان، این قضایا برای او از مصادرات است؛ یعنی مبادی و مقدماتی است که دانش آموز با تردید و استنکار، آنها را یاد می گیرد و خواهان دلیل است و از طرفی هم، هنوز توانایی اقامه دلیل و برهان بر آن مطلب را ندارد و باید صبر کند تا در جای خود براهینِ آن قضیه اقامه شود. در اینجا دانش آموز را نمی توان بی جواب گذاشت؛ بنابراین با استفاده از جدل یعنی مقدمات مشهوره و مسلّمه فعلاً داروی مسکّنی به او می دهد و وی را با مقدمات جدلی مطمئن می سازد و قانع می کند تا نوبت به دلیل و برهان برسد.

💡 بعد از سال‌ها با تأسیس انجمن حجتیه به مبارزه با بهاییت پرداخت و سبک نوینی را در نقد علمی و گفتگوی بین ادیان از طریق بحث تطبیقی و روش حلی و نقضی پایه‌گذاری نمود. او هرگز به روش‌های خشونت‌آمیز در مورد دگر اندیشان معتقد نبود و به همه درس آموختگان خویش توصیه می‌نمود که هرگز از مدار علمی و هدایتی خارج نشوند و می‌گفت ما با وجود سلاح علمی به هیچ سلاح دیگری نیاز نداریم و راضی نیستیم از بینی یکنفر حتی از مخالفان خونی جاری شود و روزی کسی قطع شود و اهانتی بشود. حلبی حدود سی سال بر این روش به هدایت و ارشاد مبتدیان پرداخت و صدها بهائی را مسلمان نمود. پس از موفقیت در این میدان به ترویج دروس معارفی و به القای دروس میرزا مهدی اصفهانی در قشر تحصیل کرده پرداخت؛ که با نقد تحلیلی، آموزه‌های فلسفی و عرفانی موجود در کتاب‌های قدما را محققانه به بررسی کشید و نشان داد آموزه‌های وحیانی نیاز به وام ستانی از مکاتب بشری ندارد و اثر این تدریس و تحصیل توانست خط معارف سره قرانی و حدیثی را بار دیگر به عنوان مکتب مستقل وحیانی برفراز دارد.