ابن قاص. [ اِ ن ُ ] ( اِخ ) ابوالعباس احمدبن ابی احمد. فقیه شافعی، شاگرد ابن سریج. مولد و موطن او مازندران. وقتی قاضی طرسوس بوده و در همانجا هنگامی که بر منبر مجلس میگفته فجاءةً درگذشته است. او را میان علمای شافعی شهرتی بکمال است و کتب قلیل الحجم کثیرالنفع دارد، ازجمله: کتاب التلخیص. کتاب ادب القاضی. کتاب المفتاح. کتاب دلائل القبله. کتاب المواقیت. وفات او به سال 335 یا 336 هَ.ق. بوده است.
فقیه شافعی شاگرد ابن سریج
[ویکی فقه] اِبْن ِ قاص، ابوالعباس احمد بن ابی احمد طبری (د ۳۳۵ق / ۹۴۶م )، فقیه شافعی، قاضی و واعظ اهل طبرستان است.
شهرت وی با اختلاف ذکر شده است: بیشتر مآخذ، «ابن القاص » برخی نیز «القاص » آورده اند.شهرت ابن قاص به جهت اشتغال پدرش به وعظ و داستان سرایی است. این شهرت در برخی از منابع به صورت «ابن القاضی » آمده است که تحریف به نظر می رسد.
← علمیت
(۱) ابن تغری بردی، النجوم.(۲) ابن خلکان، وفیات.(۳) ابوبکر ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۸ق /۱۹۷۸م.(۴) ابراهیم ابواسحاق شیرازی،، طبقات الفقهاء، به کوشش خلیل المیس، بیروت، دارالقلم.(۵) حاجی خلیفه، کشف.(۶) محمد ذهبی، سیراعلام النبلاء، به کوشش شعیب ارنؤوط و دیگران، بیروت، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م.(۷) عبدالوهاب سبکی، طبقات الشافعیة الکبری، به کوشش محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمد حلو، قاهره، ۱۳۸۳ق /۱۹۶۴م.(۸) عبدالکریم سمعانی، الانساب، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۹ق /۱۹۷۹م.(۹) سید، فؤاد، فهرس المخطوطات المصورة، قاهره، ۱۹۵۴م.(۱۰) محمد عبادی، طبقات الفقهاء الشافعیة، به کوشش گوستاویتستام، لیدن، ۱۹۶۴م.(۱۱) یوسف مزی،، تحفة الاشراف، بمبئی، ۱۳۸۴ق /۱۹۶۵م.(۱۲) یحیی بن شرف نووی، تهذیب الا´سماء و اللغات، قاهره، ادارة الطباعة المنیریة.