محیض

محیض. [ م َ ] ( ع مص ) حیض. بی نماز شدن زن. ( ترجمان القرآن ). حائض شدن. || ( اِ ) شرم زن. || ( اِمص ) بی نمازی. حالت حیض. ( غیاث ). بی نمازی زن. ( مهذب الاسماء ).ناپاکی زن. خون دیدگی زن. عادت دیدگی زن:
اهبطوا افکند جان را در حضیض
از نمازش کرد محروم آن محیض.مولوی.

💡 دل پا کن ز غیر و به ما رو کن آنگهی زان رو که نیست رخصت طاعات در محیض

💡 به کنجی خزیدی زشرمندگی تو در خانه همچون نساء محیض