فصب

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صبب (۵ بار)ف (۲۹۹۹ بار)
ریختن. (لازم و متعدی) «صبّ الماء و نحوه فصبّ هو: سکبه فانسکب» (اقرب).. *. نا گفته نماند: صبّ راجع به یک قوم به دلیل «عَلَیْهِمْ» که بعاد و ثمود و فرعون راجع است، علی هذا اطلاق صبّ به تازیانه عذاب در اثر پی در پی بودن عذاب آن اقوام است. نظیر این آیه است آیه. در نهج البلاغه خطبه 180 هست. «وَ صُبَّتِ السُّیُوفُ عَلی هاماتِهِمْ».

💡 و در قرآن خداى تعالى نيز رقيب خوانده شده چوناعمال بندگان را حفظ مى كند تا پاداش دهد همچنين حفيظ و در كمين ووكيل نيز گفته شده است: (و ربّك على كل شى ء حفيظ اللّه حفيظ عليهم و ما انت عليهمبوكيل فصب عليهم ربك سوط عذاب، ان ربك لبالمرصاد).