ظاهرالصلاح

ظاهرالصلاح. [ هَِ رُص ْ ص َ ] ( ع ص مرکب ) که ظاهری بر طبق و ملائم شرع یا اخلاق دارد.

(هِ رُ صَّ ) [ ع. ] (ص مر. ) دارای ظاهر خوب و فریبنده.

آن که در صورت ظاهر باتقوا و درستکار است، خوش ظاهر.

آنکه ضاهر حالش طبق موازین شرع و اخلاق است کسی که در ظاهر بزیور تقوی آراسته است خوش ظاهر
که ظاهری بر طبق و ملائم شرع یا اخلاق دارد.

دارای ظاهر خوب و فریبنده.

💡 ناگفته نماند كه سبب مهم شدت تاءثر آن بزرگوار دو چيز بود يكى فسق علنى وگناه آشكار كه سبب كوچك شدن گناه در نظر خلق و جراءت ايشان بر ارتكاب آن مى شودو ديگر ظاهرالصلاح بودن تجار مزبور؛ زيرا اشخاص ظاهرالصلاح كه در درجهاول روحانيّين و كسانى كه بر منبر مردم را به وعظ و خطابه ارشاد مى كنند و در درجهدوم كسانى كه با علما ملازمند و به نماز جماعت و ساير شعاير دينى مواظبند هرگاهگناهى از آنها صادر شود يقينا موجب سستى عقايد خلق و موهون شدن احكام شرع انور وجراءت ساير مردم خواهد شد و در رساله گناهان كبيره مفصلاً بيان شده كه گناه صغيرهاشخاص ظاهرالصلاح در حكم گناه كبيره خواهد بود.

💡 على بر روى مردمى اين چنين ظاهرالصلاح و قيافه هاى حق به جانب، ژنده پوش، وعبادت پيشه، شمشير كشيد و هم را از دم شمشير گذرانده است.