سرخ مو

سرخ مو. [ س ُ ] ( ص مرکب ) سرخ موی. دارای موی سرخ. آدمی یا چهارپایی که مویش سرخ بود.
- اشتر سرخ موی؛ اشتری که موی سرخ داشته باشد و این نوع شتر گرانبهاست:
هزار اشتر ماده سرخ موی
بنه برنهادند با رنگ و بوی.فردوسی.بصد کاروان اشتر سرخ موی
همه هیزم آورد پرخاشجوی.فردوسی.ابوجهل گفت هرکه او را بکشد صد شتر سرخ مو و صد مثقال مشک بدو دهم. ( قصص الانبیاء ص 218 ).
سرخ مویانی چو من بی می همه سرمست راه
برهم افتاده چو میگون لعل جانان دیده اند.خاقانی.

یا سرخ موی دارای موی سرخ

💡 رخش تیره و سهمگین سرخ موی دو چشمش کبود و پر از چین به روی

💡 همه سرخ موی و همه سبز موی دو سوی قفا چشم و دو سوی روی

💡 گذشته زین همه یک سرخ مو به بزم یزید ز خاندان نبوت کنیز می‌طلبید

💡 به راه شوق وی از چشم خون فشان هر دم چو سرخ مو شتران قطره ها قطار کنم

💡 درحديث معتبر ديگر فرمود كه شتران سرخ مو مخريد كه عمرشان كوتاه تر ميباشد.

💡 هزار اشتر سیه چشم و جوان سال سراسر سرخ موی و زرد خلخال