رهم

رهم. [ رَ ] ( ع مص ) باران آمدن. ( دهار ). باران اندک آمدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
رهم. [ رِ هََ ] ( ع اِ ) ج ِ رِهمَة. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( غیاث اللغات ). رجوع به رهمة شود.

جمع رهمه.

💡 می‌خواستم رهی به تو نزدیکتر به خود تا می‌روم ز خویش رهم دور می‌شود

💡 ای در میان کار کشیده به یک رهم را واجب چنان کند که چنین بر کران نباشی

💡 از بیم ملامت رهم از میکده بسته است از خانهٔ ما کاش به میخانه دری بود

💡 در قافلة پیش روی‌ها خطری هست طی شد رهم از دولت پایی که به پس بود

💡 بالله که تیر بارد اگر بر سرم ز چرخ بالله ‌که تیغ روید اگر در رهم ز طین

💡 ای دور باش غمزه رهم ده که بهر شوق گیرم ز التفات نهانش پیام صلح