درون گرایی

۱. (روان پزشکی ) توجه دادن فکر و علاقه به باطن خویش به جای اندیشه و توجه به جهان خارج.
۲. به درون خود فرورفتن.

بدرون خودفرورفتن، توجه دادن فکرعلاقه بباطن

{introversion} [روان شناسی] توجه فرد به افکار و احساس خویش به جای تمایل به ارتباط با جهان بیرون و تعامل اجتماعی

درون گرایی (دورگه). درون گرایی ( به انگلیسی: Introgression ) که همچنین با عنوان دورگه زایی درون گرا ( introgressive hybridization ) نیز شناخته می شود، در ژنتیک عبارت است از انتقال ماده ژنتیکی از یک گونه به خزانهٔ ژنی دیگر با تلاقی مکرر یک دورگه برگشتی بین گونه ای با یکی از گونه های مادری اش. درون گرایی یک فرایند درازمدت است، حتی زمانی که مصنوعی باشد. ممکن است چندین نسل دورگه طول بکشد تا اینکه تلاقی قابل توجهی رخ دهد. این فرایند از اکثر شکل های جریان ژنی متمایز است زیرا بین دو جمعیت از گونه های مختلف به جای دو جمعیت از یک گونه رخ می دهد.

درون گرایی (introversion)
در روان شناسی، دل مشغول خود بودن معمولاً همراه با کناره گیری از دیگران، و متضاد برون گرایی. این اصطلاح را کارل یونگ، روان پزشک سوئیسی، در ۱۹۲۴ برای توصیف اسکیزوفرنی به کار برد و دریافت که در این بیماری اهمیت فاعل شناسایی جانشین اهمیت متعلق شناسایی (واقعیت خارجی) می شود. در روان کاوی نیز این اصطلاح زمانی به کار می رود که سائق های غریزی، به جای اشیای واقعی، به اشیای خیالی معطوف می شود. «نیروگذاری روانی تخیلی» اصطلاح دیگری برای این حس است.

💡 پنج مولفه درون گرایی در خانه داروغه: ۱_ایجاد سلسله مراتب ۲_ایجاد مرکزیت ۳_ایجاد خلوت ۴_نهی از اشراف ۵_ایجاد محرمیت

💡 جوانی که «کله» خطابش می‌کنند، به همراه دوست میان سالش در حاشیه یک معدن زندگی و کار می‌کنند. فردی که با وسیله نقلیه، مواد مورد نیاز زندگی شان را به آنها می‌رساند تنها رابط آنها با دنیای خارج است. «بهنام کله» که یا توانایی صحبت کردن ندارد یا از روی عمد حرف نمی‌زند، شخصیت درون گرایی است که مدام از دوستش آزار می‌بیند. اتفاق مهمی که زندگی یکنواخت این دو را دگرگون می‌کند.