لغت نامه دهخدا
دره بند. [ دَرْ رَ ب َ ] ( اِ مرکب ) بندی که جلو و پیش دره ای بندند تا آبهای طغیانی در آن گردآید و بوقت حاجت بگشایند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
دره بند. [ دَرْ رَ ب َ ] ( اِ مرکب ) بندی که جلو و پیش دره ای بندند تا آبهای طغیانی در آن گردآید و بوقت حاجت بگشایند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
بندی که جلو و پیش دره ای بندند تا آبهای طغیانی در آن گرد آید و بوقت حاجت بگشایند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کوههای هندوکش بر فراز دره بند امیر که در ولایت بامیان افغانستان قرار دارد، با رنگ نزدیک به گلابی میدرخشند، حوضهای از آبهای زیبا به وجود میآیند که به آبشارهای زیبا سرازیر میشوند. این یک بهشت است، یک واحهای است در دشت. این یک حباب امن و صلح است در کشوری که عادت به جنگ و بیثباتی کردهاست.