خیمگی

خیمگی. [ خ َ م َ / م ِ] ( ص نسبی ) منسوب به خیمه. آنچه یا آنکه به خیمه و سراپرده بستگی دارد. || آنکه فرمان خیمه برپای کردن می دهد. ( ناظم الاطباء ). || دربان خیمه. ( ناظم الاطباء ). فراش. ( آنندراج ):
الا یا خیمگی خیمه فروهل
که پیش آهنگ بیرون شد ز منزل.منوچهری.

منسوب به خیمه یا آنکه فرمان خیمه بر پای کردن می دهد.

💡 نه پیداست زان خیمه ها جز نشان نه باقیست از خیمگی غیر نام

💡 شکافی زد به صد افسون و نیرنگ در آن خیمه چو چشم خیمگی تنگ

💡 نه پیداست از خیمه ها جز نشان نه باقی است از خیمگی غیر نام

💡 نادیده ز خیمگی نشانی می گفت به خیمه داستانی

💡 یکی خیمه تنگ و تیره است دل تو ای خیمگی خیمه بر کن ز دل!