لغت نامه دهخدا
خوشابی. [ خوَ / خ ُ ] ( حامص ) آبداری. سفیدی. پاکی. صافی.
- خوشابی دندان؛ آبداری و پاکی و تمیزی دندان.
خوشابی. [ خوَ / خ ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بم پشت شهرستان سراوان، واقع در جنوب سراوان و نزدیک مرز پاکستان. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).