خوب گفتاری

خوب گفتاری. [ گ ُ ] ( حامص مرکب ) خوش سخنی. شیرین زبانی. شیرین سخنی:
ز خلق گوی لطافت تو برده ای امروز
به خوبرویی و سعدی بخوب گفتاری.سعدی.

خوش سخنی

💡 زنهار مشو فتنه برو زیرا حوری است ز دور و خوب گفتاری

💡 حلاوت شکر او گلوی من بگرفت بماندم از رخ خوبش ز خوب گفتاری

💡 خوب گفتاری کنم از خلق تو در پیش وی زانکه او دادست جاه از خوب گفتاری مرا

💡 اگرچه بس سخن گویند امروز اندرین حضرت که هر یک شهره شهرند اندر خوب گفتاری

💡 ز خلق گوی لطافت تو برده‌ای امروز به خوبرویی و سعدی به خوب گفتاری