خشک میوه

خشک میوه. [ خ ُ وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) آجیل. ( یادداشت بخط مؤلف ):
ایا جمال رئیسان ز لفظ من معنی
برون نیاید جز خشک میوه مرسوم
بخشک میوه تو عید مرا مبارک کن
که عید بر عدوت چون وعید خواهم شوم.سوزنی.تنگ آمده ست عید و ندانم ز دست تنگ
توجیه خشک میوه عید من از کجا
هر دوستی که خوانش من اندر نهم به پیش
شیرینیش مدیح بود ترشیش هجا
آخر چو شیرخواره شوند از هجا و مدح
ارجو که خشک میوه دهد خواجه بورجا.سوزنی.

آجیل

💡 بر،زین سپس دهد که خورد آب لطف تو کز شاخ خشک میوه فرا در نیامدست

💡 شده است دست کرم خشک میوه داران را مگر که سرو کند دستی از کرم بیرون