تغره

( تغرة ) تغرة.[ ت َ غ ِرْ رَ ] ( ع مص ) در خطر و هلاک افکندن خود را.( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تغریر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به تقریر شود.

در خطر و هلاک افکندن خود را

💡 بدون شك بسيارى از مظاهر زندگى دنيا غرورآميز و غفلت زا است، و گاه چنان انسان رابه خويشتن مشغول مى دارد كه از هر چه غير آن استغافل مى سازد. به همين دليل در بعضى از روايات اسلامى از امير مومنان على (عليهالسلام ) مى خوانيم كه وقتى از آن حضرت پرسيدند: اى الناس اثبت راءيا: چه كسى ازهمه مردم بافكرتر، و از نظر انديشه ثابتتر است ؟ فرمود: من لم يغره الناس من نفسه ولم تغره الدنيا بتشويقها: كسى كه مردم فريبكار او را نفريبند، و تشويق هاى دنيا نيز اورا فريب ندهد.