تراسل. [ ت َ س ُ ] ( ع مص ) بیکدیگر پیغام و رسول فرستادن. ( زوزنی ). همدیگر نامه فرستادن و جز آن، یقال تراسلوا؛ اذ ارسل بعضهم الی بعض. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). همدیگر فرستادن نامه و جز آن. ( آنندراج ): تراسل القوم؛ ارسل بعضهم الی بعض و فعل مثلما یفعل الاَّخر علی وجه التتابع. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).
[ویکی فقه] به گفتن یک اذان از سوی چند مؤذن درپی یکدیگرتراسل گفته می شود.
تراسل عبارت است از اینکه چند مؤذّن به ترتیب، یک اذان را بگویند؛ به اینگونه که نفر بعدی با بنا گذاشتن بر آخرین فصل نفر پیشین، فصلهای بعدی اذان را بگوید. از این عنوان به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.
حکم تراسل
تراسل در اذان به نظر برخی کراهت دارد. بعضی احتمال عدم مشروعیت آن را داده و بعضی دیگر، قول به عدم مشروعیت را نیکو دانسته اند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از مشرق و مغرب همه شاهان جهان را سهم تو درافکنده به تهدین و تراسل
