بیمه های اجتماعی

[ویکی فقه] بیمه در ایران (بیمه های اجتماعی)
نخستین اقدام در زمینه بیمه اجتماعی، بیمه کردن کارگران راه آهن سراسری بود.
احداث شبکه راه آهن در ایران، تمرکز کارگران، بروز سوانح و پیشامد های گوناگون، دولت وقت را بر آن داشت که در ۳۰ اسفند ۱۳۰۹ طرح تشکیل صندوق احتیاط کارگران طرق و شوارع را تصویب کند.
هدف این صندوق ارائه خدمات به کارگران راهسازی و کارگران کارخانه ها و بنگاه های صنعتی بود.
صندوق احتیاط کارخانجات
در مرداد ۱۳۱۵، به موجب تصویبنامه هیئت وزیران، صندوق احتیاط کارخانجات دولتی تقریباً براساس مقررات صندوق احتیاط کارگران طرق و شوارع به وجود آمد و اداره کل صناعات و معادن موظف شد که همه کارگران کارخانه ها و مؤسسات صنعتی دولتی را بیمه کند.
بیمه کارگران
در آبان ۱۳۲۲ لایحه جدید بیمه کارگران به تصویب دولت رسید که به موجب آن، قانون بیمه کارگران از اواخر ۱۳۲۴ ش به اجرا درآمد.
براساس این قانون مؤسسات دولتی و غیردولتی مکلف شدند که کارگران خود را نزد شرکت سهامی بیمه ایران یا شرکت بیمه داخلی دیگری که دولت مقتضی بداند، در مقابل حوادثی که در حین انجام وظیفه روی داده باشد بیمه کنند.
سازمان بیمه اجتماعی
...

💡 در تدوین بیمه های اجتماعی معمولا از استانداردهای تعیین شده توسط سازمان بین المللی کار و سازمانهای بین المللی تامین اجتماعی پیروی می شود.

💡 از مهمترین بیمه های اجتماعی، بیمه بیکاری است که در اکثر کشورهای پیشرفته جهان برقرار است و اولین طرح ملی بیمه بیکاری اجباری در انگلستان در سال 1911 تصویب گردید و پس از آن در بسیاری کشورها ی اروپائی مورد عمل قرار گرفت.

💡 فتارگرایی به اعتقاد برخی پژوهشگران اقتصادی سیاسی شکل داده و حول آن صنتعی پولساز و قدرتمند شکل گرفته است که با تبلیغات تقاضا برای این روش را در خانواده های کودکان اوتیستیک افزایش می دهد و با لابی گری سهم قابل توجهی از هزینه کردهای بیمه های اجتماعی و سلامت را به دست می آورد.