بی نشانی

بی نشانی. [ ن ِ نی ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی نشان. بی علامتی. لایوصفی. فقد خصوصیت شناسائی:
عمل بیار و علم برمکش که مردان را
رهی سلیم تر از کوی بی نشانی نیست.سعدی.و رجوع به نشان شود.

💡 همه وصلست اندر بی نشانی از آن وصلست آن جمله معانی

💡 لامکانی و مکانی بی تو نیست بی نشانی و نشانی بی تونیست

💡 یکی را یافت در سرّ معانی نشان ذات او در بی نشانی

💡 نشانِ بی نشانی در همه من درونِ جملگی خورشید روشن

💡 من آن خواهم ز عشق بی نشانی که نامم محو گردد جاودانی

💡 چو منصوری شود اینجا عیانی پذیرد او نشان بی نشانی