لغت نامه دهخدا
باغ میدان. [ غ ِ م َ ] ( اِخ ) باغی بوده است به شیراز: مدفن شیخ غازی بن عبداﷲ در رباط او در باغچه ای که مشهور است به سه شنبه ( الثلاثاء ) نزد باغ میدان است. ( از حاشیه شدالازار چ قزوینی ص 271 ).
باغ میدان. [ غ ِ م َ ] ( اِخ ) محلی بحدود سمرقند: در النگ قبله که در نواحی باغ میدان است نزول اجلال واقع شد و در آن حین جمعی کثیر از مردم رعیت و سپاهی از شهر بیرون آمده تا پل محمد حبیب که لشکرگاه پادشاه بود عنان باز نکشیدند... لاجرم اندک شکستی روی نمود، سمرقندیان سلطانعلی باباقلی را اسیر گرفته به قلعه بردند. ( حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 233 ).
