لغت نامه دهخدا
یکه تازی. [ ی َک ْ ک َ / ک ِ / ی ِک ْ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل یکه تاز. رجوع به یکه تاز شود.
یکه تازی. [ ی َک ْ ک َ / ک ِ / ی ِک ْ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل یکه تاز. رجوع به یکه تاز شود.
عمل و شغل یکه تاز
💡 دو تا شد تارک آن یکه تازی که بودی پشت زین را روی او زین