یهود و اصحاب سبت

[ویکی فقه] یهود و اصحاب سبت (قرآن). سبت یکی از روزهای مذهبی یهود است که نزد ایشان قداست و حرمت ویژه ای دارد. تقدس روز سبت، در وصیت چهارم از وصایای ده گانه حضرت موسی (علیه السلام) آمده، و به عنوان یکی از شرایع دین یهود مطرح گردیده است.
در قرآن کریم به آگاهی یهود عصر پیامبر صلی الله علیه وآله، از فرجام اصحاب سبت و همچنین به توجه دادن یهودیان عصر بعثت به عبرت گیری از عاقبت شوم اصحاب سبت اشاره شده است آنجاکه می فرماید:
← آیه اول
۱. ↑ بقره/سوره۲، آیه۶۵.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۲۴، برگرفته از مقاله «یهود و اصحاب سبت».
...

💡 مؤمن و ترسا، یهود و گبر و مُغ جمله را رُوسوی آن سلطان اُلُغ

💡 در آنجا نشانی نبوده است و نیست ز کیش یهود و ز دین مجوس

💡 بت دین (به عبری: בית דין) بمعنی خانه قضاوت، دادگاه شرعی یهود و فرد قاضی در آن دیان نام دارد. در زمان‌های قدیم این دادگاه ستون اصلی حکومت شرعی در سرزمین اسرائیل بود. امروزه نیز این دادگاه شرعی در سرزمین اسرائیل (دین توراه) و در بین یهودیان در کشورهای دیگر وجود دارد. حکم‌های آن به خصوص در مورد مسائل مذهبی یهودی لازم‌الاجرا هستند.

💡 تنها اثر یهودی که جزئیاتی از زندگی در حکومت ساسانی می‌دهد، تلمود بابلی است. باید به یاد داشت که تلمود دارای مطالبی داخلی و وابسته به کانون یهود و امور شرعی است که اشاراتی هم به امور و رویدادها و آئین ساسانی دارد.